เอาจริงๆแล้วผมก็ไม่ได้ให้ความสำคัญอะไรกับวันเกิดสักเท่าไหร่ หรือวันอะไรก็แล้วแต่ ผมถือว่าทุกวันเราตื่นมาลืมตา มีลมหายใจ มีอาหารกิน มีคนที่เรารักอยู่ข้างๆ มีบรรดาหมาแมวคอยกระดิกหางต้อนรับ ทุกครั้งที่เจอมัน มีสุขภาพที่แข็งแรง สามารถลุกขึ้นมา ต่อสู้กับสิ่งที่ท้าทายกันมาในแต่ละวัน สิ่งเหล่านี้ถือว่าเป็นกำไรชีวิตแล้ว คนเราทุกคนเกิดมาก็ล้วนมาแต่ตัว เสื้อผ้าอาภรสักชิ้นก็ไม่มี แล้วความรู้ความสามารถต่างๆ มันก็ล้วนแต่เกิดจากการเรียนรู้ฝึกฝน ไม่มีใครเกิดมาแล้วเทคลาปาสทรานส์ฟอร์มเป็นเลยนิ ต้องเริ่มจากนับเลข บวกเลขกันก่อน นิ้วมือไม่พอก็หานิ้วตีนมาช่วย ก่อนที่จะไปเรียนจินตคณิตอ่ะนะ มันช่วยได้ถ้าเรารู้จักใช้มัน แต่มันก็ไม่ใช่สิ่งสำคัญอะไร ดังนั้นทุกคนอย่าไปรอคอยโชคชะตา ผมเองก็ไม่เคยรอโชคชะตา ถ้ามันมีอะไรยื่นโอกาสมาข้างหน้าอย่าลังเลที่จะรับมันไว้ จับให้มั่นคั้นให้ตายกันไปเลยสำหรับโอกาส อย่าปล่อยให้มันหลุดลอยไปนะ

ใช่ความสุขมันอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกล แค่เราอยู่ถึงวันพฤหัส พรุ่งนี้ก็วันศุกร์แล้ว ตะลึ่ง ตึ่ง โป๊ะ แฮร่

ที่ดีใจเพราะว่าพอผมผ่านความสุข ในวันศุกร์ไปแล้ว ผมจะ พับกบ แฮร่ พบกับ แฮร่ ถูกแล้ว พบกับความทุกทรมารสังขาร ร่างกายด้วยการออกเดินทางอีกครั้ง จุดหมายคือ สนามช้างเมืองบุรีรัมย์ตำน้ำกิน ที่ว่าต้องไปทรมารก็เพราะว่า ต้องไปนอนกลางดินกินกลางทราย ไปมันคนเดียว เพื่อนฝูงไปหาเอาข้างหน้า การหากินข้างทาง การทำสีผิวใหม่ด้วยการตากแดด ตากลม ชมวิวทิวทัศน์ พร้อมกับสิ่งที่เรารักเราชอบ นั่นคือ การเดินทาง และ สิ่งที่เรียกว่า แมงกะไซค์ ยานยนต์ที่มีสองล้อ ขับเคลื่อนด้วยพลังงานการสันดาบจากซากฟรอสซิ่วหมักหมมอยู่ใต้ดินเป็นเวลานับล้านปีจนกระทั่ง ปตท.สผ. ไปสำรวจเจอแล้วขุดขึ้นมาขายในราคาแพงสัสๆ ให้กับชาวเรา

เอ้านั่นไงกูว่าแล้ว พูดถึงเรื่องวันเกิดอยู่ดีๆ ชิบหายออกทะเลไปถึงบุรีรัมย์ได้ไงวะ เออ บักปอบเอ๊ย

เอ้าๆ แยกย้ายๆ เบียดบังเวลาทำงานมาพอสมควรแก่เวลาแล้ว อาตมาก็ขอจบการเทสะนา ในครั้งนี้ด้วยการขออำนาจสิ่งศักดิ์สิทธิ์(มีหรือป่าวไม่รู้นะเห็นเขาขอๆกัน) ในสากลโลก (ยิ่งในสากลโลกแล้วคงจะมีหรอกมั้ง) อำนวยอวยชัยให้เพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ลูกๆ หลานๆ ที่หลงกดเข้ามาดู และ อ่านบทความนี้ (เรียกว่าบทความสะด้วย) ช่วยกันกดไลค์กดแชร์ เย๊ยย ไม่ใช่สิ ขอให้มีความสุขความเจริญ ด้วยอายุ วัณโณ สุขัง พลัง เทอญ สาธุ

ปล. ขอบใจคลิปจาก “มาก สักกะเบือ” เพื่อนรัก ถ้ามีโอการจะตอบแทนให้สาสมเลยทีเดียว
ปล2. ขอบคุณครอบครัวภรรยา ลูกๆ ไอ้แท่งทองกระดองเจาะ ป้าลูลู่ (ภรรยาไอ้แท่ง) เหล่าทโมน อันได้แก่ โคนันคุง เกมมะลินส์ และ พิ้งกี้ ที่ช่วยกันทำให้ครอบครัวของผมอบอุ่นสมบูรณ์ยิ่งขึ้น
ปล3. ขอบคุณที่(ถ้า)อ่านมาถึงบรรทัดนี้ ขอบคุณจริงๆ

ด้วยรัก จากใจ
.
..

อ่าว ไม่ใช่ จากตาเก่งหรอกรึ 55555+
.
..

ปล4. ขออภัยถ้าบางมุกมันจะทำให้แอร์ดัง
ปล5. ไปล่ะ เจอกันอีกที วันเกิดปีหน้า เด้อ